به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه، خانم مریم صالحی طلبه مستعد برتر مدرسه علمیه نرجسیه رودان است که در کنار ایفای مسئولیت مادری، با تلاش مستمر، برنامه‌ریزی و پشتکار، مسیر تحصیل و پیشرفت علمی را دنبال کرده و در این مسیر، از فرصت‌های رشد و تعالی علمی بهره گرفته است.
خبرنگار خبرگزاری حوزه در هرمزگان با مریم صالحی به واکاوی مسیر موفقیت و تجربیاتش پرداخته است که مشروح آن را در ادامه می‌خوانید:
۱. در مسیر تعالی علمی و ورود به عرصه‌های تخصصی، چه زمانی و از طریق چه نهاد یا ساختار حمایتی مورد توجه مرکز امور نخبگان قرار گرفتید؟
از طریق فراخوان استعداد برتر مدرسه علمیه نرجسیه سلام‌الله‌علیها رودان با این فرصت آشنا شدم. پس از اطلاع از فراخوان، منابع معرفی‌شده را مطالعه کردم و در مصاحبه شفاهی شرکت کردم که به لطف خداوند، موفق به پذیرش شدم. از آن زمان، حمایت مرکز امور نخبگان از بنده آغاز شد و این فرصت، زمینه‌ای برای ادامه مسیر رشد و پیشرفت علمی‌ام فراهم کرد.
۲. دستیابی به جایگاه «مستعد برتر» حاصل چه تلاش‌هایی در دوران طلبگی بوده است و چه عواملی را در این مسیر مؤثر می‌دانید؟
دستیابی به این جایگاه، بیش از هر چیز حاصل تلاش مستمر، علاقه به یادگیری و توجه به کیفیت تحصیل بوده است. سعی کرده‌ام در کنار حضور در کلاس‌های درس و بهره‌مندی از محضر اساتید، مطالب را به‌صورت عمیق دنبال کنم و به مطالعه تکمیلی نیز اهمیت بدهم.
یکی از روش‌های یادگیری من، پیش‌مطالعه قبل از تدریس استاد بود. از آنجا که مطالب کتاب‌های درسی گاهی مختصر است و اساتید نیز به دلیل محدودیت زمانی امکان پرداختن تفصیلی به همه مباحث را ندارند، تلاش می‌کردم برای یافتن پاسخ پرسش‌های ذهنی خود، مطالب کتاب را بیشتر بررسی کنم و مطالعاتم را به منابع تکمیلی و مباحث فراتر از محتوای درس گسترش دهم. این شیوه تأثیر زیادی در تعمیق یادگیری من داشت.
تفاوت اصلی در مسیر پیشرفت علمی، صرفاً به میزان مطالعه محدود نمی‌شود؛ بلکه استمرار، نظم، پیگیری و جدی گرفتن فرصت‌های یادگیری نیز نقش تعیین‌کننده‌ای دارند. البته خودم را همچنان در ابتدای مسیر می‌دانم و معتقدم عنوان مستعد برتر، پایان راه نیست؛ بلکه مسئولیتی برای تلاش بیشتر و برداشتن گام‌های مؤثرتر در عرصه علم و خدمت است.
۳. نقش اساتید را در شکل‌گیری شخصیت علمی و پیشرفت خود در مسیر تحصیل علوم دینی چگونه ارزیابی می‌کنید؟
نقش اساتید در مسیر طلبگی بسیار فراتر از آموزش مطالب علمی است. استاد خوب، علاوه بر انتقال دانش، شیوه صحیح اندیشیدن، دقت در فهم مطالب، قدرت تحلیل و مهم‌تر از همه، اخلاق علمی را به شاگرد خود می‌آموزد. این آموزش‌ها می‌تواند مسیر رشد علمی طلبه را هموارتر کند.
سعی کرده‌ام از تجربیات و راهنمایی‌های اساتیدم بهره ببرم. این امر در برطرف شدن بسیاری از مشکلات تحصیلی و حتی مسائل زندگی‌ام مؤثر بوده است. همواره احترام به اساتید، استفاده از تجربیات آنان و به‌کارگیری آموزه‌های علمی و اخلاقی‌شان را از وظایف خود می‌دانم و امیدوارم بتوانم در ادامه این مسیر نیز از راهنمایی‌های ایشان به‌خوبی بهره‌مند شوم.
۴. آیا فرد یا افراد خاصی در مسیر موفقیت شما نقش تشویقی و حمایتی داشته‌اند؟
هر فردی در مسیر موفقیت خود به تشویق، دلگرمی و راهنمایی نیاز دارد. گاهی یک جمله یا راهنمایی به‌موقع می‌تواند انگیزه انسان را برای ادامه مسیر افزایش دهد و او را در مواجهه با دشواری‌ها مصمم‌تر کند.
بنده نیز در این مسیر، قدردان زحمات و حمایت‌های مسئولان مدرسه در شهرستان و استان هستم؛ چراکه راهنمایی‌ها و تشویق‌های آنان در ایجاد انگیزه و ادامه مسیر برایم بسیار ارزشمند بوده است. در کنار این حمایت‌ها، دعای خیر خانواده و تلاش‌های اساتید نیز نقش مهمی در پیشرفت من داشته است و خود را قدردان همه این همراهی‌ها می‌دانم.
۵. بسیاری از بانوان در مسیر پیشرفت علمی با چالش مدیریت هم‌زمان مسئولیت مادری و تحصیل روبه‌رو هستند. شما چگونه میان این مسئولیت‌ها تعادل برقرار کرده‌اید؟
بانوان در مسیر پیشرفت علمی ممکن است با چالش‌های مختلفی مواجه شوند؛ اما نکته مهم نحوه مدیریت این چالش‌ها است. داشتن برنامه‌ریزی، اولویت‌بندی امور و توکل به خداوند می‌تواند در مدیریت بهتر مسئولیت‌ها بسیار مؤثر باشد.
واقعیت این است که جمع کردن مسئولیت مادری و تحصیل در کنار یکدیگر همیشه آسان نیست و گاهی شرایط مطابق برنامه پیش نمی‌رود. بنده نیز در این مسیر با چنین موقعیت‌هایی روبه‌رو بوده‌ام؛ اما سعی کرده‌ام از فرصت‌های کوچک به‌خوبی استفاده کنم و حتی در زمان‌های محدود، برای مطالعه و پیگیری امور تحصیلی وقت بگذارم.
در کنار برنامه‌ریزی، همراهی و حمایت خانواده نقش بسیار مهمی دارد. همچنین به این نتیجه رسیده‌ام که لازم نیست همیشه همه کارها را به بهترین شکل ممکن و بدون هیچ کم‌وکاستی انجام دهیم؛ بلکه مهم این است که با وجود دشواری‌ها، مسیر خود را ادامه دهیم، از حرکت بازنمانیم و امیدمان را از دست ندهیم.
۶. چه توصیه‌ای برای طلاب دارای استعداد علمی، به‌ویژه طلاب معدل الف که هنوز با فرصت‌هایی مانند فراخوان استعداد برتر آشنا نشده‌اند، دارید؟
توصیه بنده به طلاب این است که توانمندی‌ها و استعدادهای خود را دست‌کم نگیرند و برای رشد علمی خود با جدیت تلاش کنند. لازم نیست منتظر بمانند تا دیگران استعدادشان را کشف کنند؛ بلکه باید با تقویت بنیه علمی، استمرار در مطالعه و بهره‌گیری از فرصت‌های موجود، زمینه پیشرفت خود را فراهم کنند.
فراخوان استعداد برتر یکی از فرصت‌هایی است که می‌تواند زمینه‌ساز رشد علمی و پیشرفت طلبه باشد؛ اما گاهی برخی طلاب به دلیل ناآگاهی از این فرصت‌ها، امکان بهره‌مندی از حمایت‌های موجود را از دست می‌دهند. بنابراین پیشنهاد می‌کنم طلاب از فراخوان‌ها و ظرفیت‌های حمایتی مرکز امور نخبگان آگاه شوند و در صورت برخورداری از شرایط لازم، با اعتمادبه‌نفس در این مسیر شرکت کنند.
در کنار تلاش علمی، داشتن انگیزه، پشتکار، ایمان و توکل به خداوند نیز اهمیت فراوانی دارد. به اعتقاد من، نباید به حداقل‌ها قانع شد؛ چراکه قدم‌های کوچک اما مستمر، می‌توانند زمینه‌ساز موفقیت‌های بزرگ در آینده باشند.
نظر شما